λειτουργός
Betydning tjener, embedsmand
Engelsk minister
I NT 5 gange i Nestle 1904
Abbott-Smith: A Manual Greek Lexicon of the New Testament
λειτουργός, -οῦ, ὁ
(λιός, ἔργον), [in LXX chiefly for שָׁרַת, Jos 1,1 A, 3Ki 10,5, Sl 103,21, Sir 7,30, al. ;]
1. in cl., one who discharges a public office at his own expense, then, generally,
2. a public servant, a minister, servant: τ. ἁγίων λ., Hebr 8,2 (cf. Neh 10,39, Sir, l.with); Ἰησοῦ Χριστοῦ, Rom 15,16 pl., τ. θεοῦ, Rom 13,6, Hebr 1,7" (LXX) ; λ. ὑμῶν τ. χρείας μου, Fil 2,25,†
SYN.: see: διάκονος, λειτουργέω
Forekomster pr. bog
Kilder: G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922), public domain. Kort dansk betydning: Brugbibelens bearbejdning af Strong's ordliste. Forekomster: Nestle 1904.