θυμός

θυμός, -οῦ, ὁ

(θύω), [in LXX most frequently for אַף, also for חֱמָא, חָרוֹן, etc., 30 words in all ;]

passion, hot anger, wrath: Hebr 11,27 ὀργὴ καὶ θ., Rom 2,8, cf. Kol 3,8 πικρία κ. θ., Ef 4,31 πλησθῆναι, πλήρης θυμοῦ, Luk 4,28, ApG 19,28; θ. ἔχειν, Åb 12,12 οἶνος τ. θυμοῦ τ. πορνείας (cf. Jer 51,7), Åb 14,8; 18,3 (cf. Åb 17,2); οἶνος τ. θ. τ. θεοῦ, Åb 14,10 τ. ὀργῆς τ. θεοῦ, Åb 16,19; 19,15; ὁ θ. τ. θεοῦ, Åb 14,19; 15,1, 7; 16,1; pl., impulses or outbursts of anger: ἔρις, ζῆλος, θυμοὶ, ἐριθίαι, 2 Kor 12,20, Gal 5,20 (Cremer, 287, 733).†

SYN.: ὀργή, παροργισμός