φόβος
Betydning frygt, ærefrygt
Engelsk fear
I NT 47 gange i Nestle 1904
Abbott-Smith: A Manual Greek Lexicon of the New Testament
φόβος, -ου, ὁ
[in LXX chiefly for יִרְאָה, also for פַּחַד, אֵימָה, etc. ;]
1. in Hom., flight.
2. That which causes flight, fear, dread, terror: Luk 1,12, ApG 5,5, 1 Tim 5,20, 1 Joh 4,18, al.; cogn. accusative, φοβεῖσθαι φ., Mark 4,41, Luk 2,9; with genitive obj., Joh 7,13; 19,33; 20,19, Hebr 2,5, 1 Pet 3,14 (but cf. ICC, in l);ἀπὸ (τοῦ) φ., Matt 14,26, Luk 21,26; εἰς φ., Rom 8,15 μετὰ φόβου, Matt 28,8 φ. καὶ τρόμος (Lft., Notes, 172), 1 Kor 2,3, 2 Kor 7,15, Ef 6,5, Fil 2,12; by meton., of that which causes fear, Rom 13,3 of reverential fear, Rom 13,7, 1 Pet 1,17; 2,18; 3,2; 3,15; τ. κυρίου, ApG 9,31, 2 Kor 5,11 (see Field, Notes, 183); Χριστοῦ, Ef 5,21 θεοῦ, Rom 3,18, 2 Kor 7,1
SYN.: see: δειλία (and of. DCG, i, 381)
Forekomster pr. bog
Alle 44 vers
Kilder: G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922), public domain. Kort dansk betydning: Brugbibelens bearbejdning af Strong's ordliste. Forekomster: Nestle 1904.