ὑπομονή
Betydning udholdenhed, tålmodighed
Engelsk perseverance
I NT 32 gange i Nestle 1904
Abbott-Smith: A Manual Greek Lexicon of the New Testament
ὑπο-μονή, -ῆς, ἡ
(ὑπομένω) [in LXX for מִקְוֶה and cogn. forms; frequently in 4Mac ;]
1. a remaining behind (Arist.).
2. patient enduring, endurance: Luk 8,15; 21,19, Rom 5,3-4; 15,4-5, 2 Kor 6,4; 12,12, Kol 1,11, 2 Thess 1,4, 1 Tim 6,11, 2 Tim 3,10, Tit 2,2, Hebr 10,36, Jak 1,3-4; 5,11, 2 Pet 1,6, Åb 2,2-3, 19; 13,10; 14,12; δι᾽ ὑπομονῆς, Rom 8,25, Hebr 12,1; with genitive of person(s), 2 Thess 3,5 (ICC, in l), Åb 3,10 with genitive of thing(s), Rom 2,7, 2 Kor 1,6, 1 Thess 1,3; before ἐν, Åb 1,9,†
SYN.: see: μακροθυμία, and cf. Hort on Jak 1,3
Forekomster pr. bog
Alle 31 vers
Kilder: G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922), public domain. Kort dansk betydning: Brugbibelens bearbejdning af Strong's ordliste. Forekomster: Nestle 1904.