δούλη
Engelsk female slave
I NT 3 gange i Nestle 1904
Abbott-Smith: A Manual Greek Lexicon of the New Testament
δούλη, ἡ, see: δοῦλος.
δοῦλος, -η, -ον,
[in LXX, ὁ δ. nearly always for עֶבֶד; ὁ δ. chiefly for שִׁפְחָה ,אָמָה ;]
1. in bondage to, subject to: Rom 6,19,
2. As subst., ὁ, ἡ δ., a slave;
(a) fem., ἡ δ., a female slave, bondmaid (Cremer, 702; DB, iii, 215): Luk 1,38, 48 ApG 2,18" (LXX) ;
(b) masc., ὁ δ., a slave, bond-man: Matt 8,9; 18,23, al.; opposite to ἐλεύθερος, 1 Kor 7,22; 12,13, Gal 3,28, Ef 6,8, Kol 3,11, Åb 6,15; 13,16; 19,18; opposite to κύριος, δεσπότης, οἰκοδεσπότης, Matt 10,24; 13,27, 28 Luk 12,46, Joh 15,15, Ef 6,5, Kol 3,22; 4,1, al.; metaphorically, δ. Χριστοῦ, τοῦ Χρ., Ἰησοῦ Χρ., Rom 1,1, 1 Kor 7,22, Gal 1,10, Ef 6,6, Fil 1,1, Kol 4,12, Jak 1,1, 2 Pet 1,1, Jud 1; δ. τ. θεοῦ, τ. κυρίου, ApG 16,17, 2 Tim 2,24, Tit 1,1, 1 Pet 2,16, Åb 7,3; 15,3; δ. πονηρός, ἀχρεῖος, κακός, Matt 18,32; 24,48; 25,26, 30, Luk 17,10; 19,22; δ. ἁμαρτίας, Joh 8,34, Rom 6,17, 20; τ. φθορᾶς, 2 Pet 2,19,
SYN.: διάκονος (q.V.), θεράπων, ὐπηρέτης (see DB, iii, 377; iv, 461, 469; DCG, i, 221; ii, 613; Cremer, 215, 702).
Forekomster pr. bog
Kilder: G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922), public domain. Kort dansk betydning: Brugbibelens bearbejdning af Strong's ordliste. Forekomster: Nestle 1904.