προσευχή
Betydning bøn
Engelsk prayer
I NT 36 gange i Nestle 1904
Abbott-Smith: A Manual Greek Lexicon of the New Testament
προσ-ευχή, -ῆς, ἡ
(προσεύχομαι), [in LXX chiefly for תְּפִלָּה ;]
1. prayer to God: Matt 17,21 (WH, R, txt., om.) Matt 21,22, Mark 9,29, Luk 22,45, ApG 3,1; 6,4; 10,31, Rom 12,12, 1 Kor 7,5, Kol 4,2; pl., ApG 2,42; 10,4, Rom 1,10, Ef 1,16 Kol 4,12, 1 Thess 1,2, Phm 4 22, 1 Pet 3,7; 4,7, Åb 5,8; 8,3-4; οἶκος προσευχῆς, Matt 21,13, Mark 11,17, Luk 19,46" (LXX) ; π. καὶ δέησις, Ef 6,18, Fil 4,6; pl., 1 Tim 2,1; 5,5; ἡ π. τοῦ θεοῦ, prayer to God (ef. Wis 16,28), Luk 6,12; πρὸς τ. θεόν, before ὑπέρ, ApG 12,5 pl., Rom 15,30 Hebraistically (B1., § 38, 3), προσευχῇ προσεύχεσθαι, Jak 5,17 (EV, prayed fervently).
2. a place of prayer: of a synagogue (3Ma 7,20, seel.; see Charles, APOT, i, 173; for other exx., see Kennedy, Sources, 114); of a place in the open (FlJ, Ant., xiv, 10, 23), ApG 16,13, 16.†
SYN.: see: δέησις
Forekomster pr. bog
Alle 36 vers
Kilder: G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922), public domain. Kort dansk betydning: Brugbibelens bearbejdning af Strong's ordliste. Forekomster: Nestle 1904.