יְכֵל
Engelsk be able
Brown-Driver-Briggs (bibelsk aramaisk)
יְכִל (K§ 25, a) β)) verb be able (Daniel) (ᵑ7; Nabataean (rare) SAC60; Egyptian Aramaic S-CE 8, 11+; Christian-Palestinian Aramaic Schulth83; Biblical Hebrew יָכֹל); —
Pe`al 1. with Infinitive be able to do:Perfect 3 masculine singular יְכִל Dan 6,21 (subject God), 2 masculine singular יְכֵ֫לְתָּ Dan 2,47 Imperfect 3 masculine singular יוּכַל (Hebraism, K§ 43, 1. Beisp. b)) vDan 2,10, יִכֻּל Dan 3,29 (subject a god), 2 masculine singular תוכל Dan 5,16 (twice in verse) (<both Qr תִּכּוּל, Kl.c.); Participle יָכִל Dan 3,17; Dan 4,34 (both subject God); plural יָָֽכְּ לִין Dan 2,27; Dan 4,15; Dan 6,5.
2. prevail (Biblical Hebrew
Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.