אֲנָא
Engelsk I
Brown-Driver-Briggs (bibelsk aramaisk)
אֲנָה pronoun 1 singular I (= Hebrew אֲנִי, q. v.: Zenjirli, Cilician, Egyptian Aramaic אנךְ (Cooke182; 104; 208; S-Coft), Nabataean נח . . . (Lzb221); ᵑ7 אנא, Syriac ); — I, Dan 2,30; Dan 4,6; Dan 4,27; Dan 5,16, before a participle Dan 3,25; Dan 4,34, after a participle (K§ 76, 2b) Dan 2,8 מִןיַֿצִּיב יָדַע אֲנָה, vDan 2,23; Dan 4,4 followed by a proper name Dan 4,1 אֲנָה נבוכדנצר שְׁלֵח חֲוֵית, v.Dan 4,15 v.Dan 4,34; Dan 7,15; Ezr 6,12; Ezr 7,21, as nom. pendens ['hanging' noun clause], Dan 4,31; Dan 7,28 emphasizing a suffix (K§ 87, 3) Dan 7,15; Ezr 7,21 (compare S-CB 8, J 12, K3.5).
Flere artikler i BDB med samme Strong-nummer
Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.