אֱנָשׁ
Engelsk man, mankind
I GT 25 gange i den hebraiske tekst (BHSA)
Brown-Driver-Briggs (bibelsk aramaisk)
אֱנָשׁ noun masculine man, mankind; — absolute ׳א Dan 2,10 +; emphatic אֲנָשָׁא vDan 2,38 +, so Qr Dan 4,13; Dan 4,14 ( > Kt אנושׁא K§ 57f); so Nabataean אנוש often Lzb222 Cooke219 SAC22): plural אֲנָשָׁים Dan 4,14 (Hebraism, M53* proposes אֲנָשָׁא); —
1. man, human being, Dan 2,10; Dan 3,10; Dan 4,13; Dan 5,5; Dan 5,7 (twice in verse); Dan 6,13 (twice in verse); Dan 7,4 (twice in verse); Dan 7,8; Ezr 6,11 so בַּראֱֿנָשׁ Dan 7,13 a son of man, human being (see especially DrDan 102,1–200 DB SON OF MAN).
2. collective men, people, Ezr 4,11; Dan 4,14a; Dan 4,22 (twice in verse); Dan 4,29 (twice in verse); Dan 4,30; Dan 5,21, compare plural Dan 4,14 ׳ןְרַע א Dan 2,43 i.e. human offspring; בְּנֵי אֲנָשָׁא sons of men, = men, Dan 2,38; Dan 5,21.
Forekomster pr. bog
Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.