נְתַן
Engelsk give
Brown-Driver-Briggs (bibelsk aramaisk)
[נְתַן] verb give (see Biblical Hebrew; ᵑ7 rare; Old Aramaic נתן, Imperfect ינתן, so Nabataean; Zinjirli, Palmyrene יתן; Egyptian Aramaic Imperfect אנתן, ינתן, etc., S-CPap. A 7 +, plural suffix תנתנונה ib.J 9, Infinitive למנתן S-CC 6, 9+); —
Pe`al Imperfect 3 masculine singular יִנְתִּןֿ (K§ 42) Dan 2,16, suffix יִתְּנִנַּהּ Dan 4,15 +; 2 masculine singular תִּנְתֵּן Ezr 7,20 3 masculine plural יִנְתְּנוּן Ezr 4,13 Infinitive לְמִנְתַּ֑ן Ezr 7,20 —
2. of man, give, allow, accusative time, Dan 2,16.
Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.