Spring til indhold

מִיכָהוּ

Mîykâhûw Strong H4319

Engelsk Micaiah (2 Chronicles 18:8)

Brown-Driver-Briggs

מִיכָֽיְהוּ proper name, masculine (so on an Israel scarab, GanneauJAS 1883, 156, No. 42) —

1. an Ephraimite, Dom 17,1; Dom 17,4 (in Dom 17,5ff., Dom 18,2ff called מִיכָה).
2. a prophet, the son of Imlah (ᵐ5 Μειχαίας), 1 Kong 22,8–26 (9 t.), || 2 Kron 18,7–25 (7 t.) + v2 Kron 18,8 Qr (Kt מיכהו).
3. a contemporary of Jeremiah, Jer 36,11 (מִכָֽיְהוּ), vJer 36,13.


Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.